Overwegingen van een vader

Mijn partner heeft van de peuters tot en met het eindexamen van de middelbare school op de vrije school doorgebracht. Ik heb in Zeist op een reguliere school gezeten.
Bij de schoolkeuze voor ons oudste zoontje heb ik (zoals de meeste vaders) wel even getwijfeld. Het feit dat een kind meerdere jaren bij één en dezelfde docent zou doorbrengen was voor mij een beetje een obstakel. Wat nu als het gewoon niet klikt? Is daar een oplossing voor? Als het wel klikt, lijkt het me een betere vorm, gewoon omdat een kind zich zo echt aan een docent(e)  kan hechten.
Het spelenderwijs leren, het zich niet alleen maar richten op cognitief leren en het continu zoeken naar samenhang sprak me enorm aan.

Over de leerprestaties en straks natuurlijk aansluiting op de middelbare school maken we ons geen zorgen. Er zijn zoveel oud-vrije school leerlingen in onze omgeving met 'normale' banen, die met succes 'normale' studies hebben gevolgd en daarin zeker niet onderdoen voor mensen die regulier basisonderwijs hebben genoten. Het worden echt niet allemaal alternatieve types met dito beroepen. Tussen deze vrienden zitten een advocaat, een wiskunde docent aan een universiteit, een horeca-eigenaar, een stuurman, een aantal IT-ingenieurs en nagenoeg allemaal op HBO-WO niveau. Dit onderdeel is wel het laatste waar we ons zorgen over maken. Verder was het zo klaar als een klontje. Meer aandacht voor kunst, periode-onderwijs, natuur en, zoals ik het zie, een vorm van oprecht en duurzaam onderwijs. Wel geloven wij dat ieder kind anders in elkaar zit en daarom niet altijd zal passen in het vrije school onderwijs. Met andere woorden, de keuze is bewust en weloverwogen geweest.